هیچ‌چیز جای پرده بزرگ را نمی‌گیرد

دل‌تورو کارگردان «فرانکنشتاین» در نمایش IMAX لندن هیچ‌چیز جای پرده بزرگ را نمی‌گیرد علی نعیمی به‌روزرسانی: ۱۷ آذر ۱۴۰۴ گی‌یرمو دل‌تورو در مراسم نمایش IMAX فیلم «فرانکنشتاین» در لندن، با تأکید بر اهمیت تجربه جمعی سینما گفت هیچ جایگزینی برای دیدن فیلم روی پرده بزرگ وجود ندارد. او در کنار جیکوب الوردی از روند تولید دستی فیلم، اهمیت روایت‌های اسطوره‌ای و تأثیر عمیق سینما بر مخاطب سخن گفت؛ روایتی که آن را نتیجه تمام سال‌های فیلم‌سازی خود می‌داند. گی‌یرمو دل‌تورو می‌گوید:«می‌توانید فیلم را در خانه ببینید و شاید غذا هم بهتر باشد، اما این تجربه را اینجا، همگی در کنار هم، جمعی خواهید داشت.» کارگردان برنده اسکار در لندن و هنگام نمایش IMAX فیلم فرانکنشتاین چنین گفت. همه چیز درباره فیلم فرانکنشتاین ۲۰۲۵ گی‌یرمو دل‌تورو و جیکوب الوردی شنبه‌شب، به تماشای IMAX فیلم فرانکنشتاین در مرکز لندن نشستند. این کارگردان و بازیگر نقش «مخلوق» به سالن IMAX مؤسسه فیلم بریتانیا (BFI) دعوت شده بودند تا درباره روند ساخت نسخه دل‌تورو از این اثر کلاسیک وحشت صحبت کنند؛ فیلمی که پس از اکران محدود سینمایی، هفتم نوامبر در نتفلیکس منتشر شد. پس از آنکه دل‌تورو با خوشحالی مشتی پاپ‌کورن از هواداران قبول کرد، درباره اینکه چگونه عاشق فرانکنشتاین شد و چرا این داستان تأثیری عمیق بر او گذاشته، صحبت کرد. در پی انتشار خبر بزرگ خرید کمپانی برادران وارنر توسط نتفلیکس با ارزش ۸۲.۷ میلیارد دلار – و نگرانی‌ها درباره اینکه این معامله چگونه آینده سینما و تجربه تماشای فیلم را شکل خواهد داد – دل‌تورو تأکید کرد که «هیچ جایگزینی برای دیدن فیلم روی پرده بزرگ وجود ندارد.» او در گفت‌وگو با ادیت بومن گفت:« فراموش نکنید: افسانه‌ها و داستان‌های ترسناک، تمثیل‌اند. آنها درباره چیزهایی حرف می‌زنند که نمی‌توانیم نام ببریم. این قدرت آنهاست. همان‌طور که یک ترانه با موسیقی و کلماتی که شاید معنای مشخصی ندارند، احساس منتقل می‌کند… این قدرت سینماست. زیبایی دیدن آن در اینجا این است که شما روی پرده‌ای بزرگ، ایده‌های بزرگ را می‌بینید. برای کسانی که فیلم را روی گوشی می‌بینند… باید ۳۸ هزار تا از این صفحه‌های کوچک کنار هم قرار گیرد تا یک پرده سینما تشکیل شود.» او افزود:« هیچ جایگزینی نیست. بسیار خوشحالم که اینجا هستید. البته می‌توانید فیلم را در خانه ببینید و شاید غذا بهتر باشد، اما این تجربه را اینجا، همگی با هم، به‌طور جمعی خواهید داشت.» دل‌تورو ادامه داد:« ما پارچه‌ها را بافتیم. لباس شخصیت‌های اصلی از فروشگاه نخریده‌ایم. خودمان ساختیم، چاپ کردیم، کهنه کردیم، رنگ زدیم. نقش‌دوزی روی تورها همه با دست انجام شده… همه‌چیز طوری خلق شده تا این حس را منتقل کند که شما چیزی را می‌بینید که از نظر مفهومی و هنری توسط یک گروه ساخته شده است.» او با خنده اضافه کرد:« ما نمی‌خواهیم چشم‌نواز تولید کنیم؛ می‌خواهیم پروتئین برای چشم بسازیم!» دل‌تورو گفت که هنگام تماشای فرانکنشتاین ساخته جیمز وِیل در سال ۱۹۳۱ احساس کرده «خداوند او را لمس کرده است.» او توضیح داد: «بعد از سال‌ها کاتولیک بودن، تازه فهمیدم دین یعنی چه — مخلوق فرانکنشتاین برای من معنا پیدا کرد.» او احساس پایان ساخت این فیلم – که برایش حکم جمع‌بندی یک عمر تجربه را داشته – به افسردگی پس از زایمان تشبیه کرد:« مثل آن ماهی‌هایی هستم که تخم می‌گذارند و می‌میرند!» او خندید و گفت: «حالا باید چه کار کنم؟ اما این بد نیست… همه فیلم‌هایم – شکل آب، کرونوس، ستون فقرات شیطان، هزارتوی پن – درواقع تمرینی برای ساخت این فیلم بوده‌اند.» الوردی نیز در تمجید از کارگردانش گفت که ایفای نقش چنین شخصیت نمادینی همیشه آرزویش بوده:« از ۱۳ سالگی رؤیای چنین اجرایی را داشتم.» وقتی از او پرسیدند چگونه برای هر برداشت آماده می‌شده، پاسخ داد:« ترکیبی بود از تمرکز آگاهانه و حمایت کسی که این شدت و علاقه را درک می‌کند و به من می‌گوید مسیر درست است و ارزش دارد عمری روی آن گذاشت.» او افزود:« این تنها راه ساخت فیلم است — با دست. تنها چیزی که باید مصرف شود، همین است. تنها چیزی که برای تماشاگر سالم است همین است. و برای من به‌عنوان یک بازیگر، تنها جهانی که می‌خواهم در آن باشم همین است؛ جایی که هر فردی یک هنرمند است… اینکه هنر و خلاقیت مسئله مرگ و زندگی است… گی‌یرمو بادی در بادبانم شد تا تا زمان مرگم فیلم بسازم.» دل‌تورو با خنده گفت: «سال‌های زیادی طول خواهد کشید!» او هنگام ترک سالن، تنها یک نکته درباره پروژه بعدی‌اش گفت:« فیلم بعدی استاپ‌موشن است. بازگشت به استاپ‌موشن.» آخرین کار او در این حوزه پینوکیو در سال ۲۰۲۲ بود. فرانکنشتاین اکنون به‌صورت جهانی در نتفلیکس در حال پخش است. آهنگ و عکس...