اعتراف جسورانه ستاره سینما: با هالیوود رابطه عشق و نفرت دارم

داکوتا جانسون از تاریکی‌های صنعت سینما گفت اعتراف جسورانه ستاره سینما: با هالیوود رابطه عشق و نفرت دارم علی نعیمی 16 آذر 1404 داکوتا جانسون در گفت‌وگویی صمیمی در جشنواره بین‌المللی فیلم دریای سرخ، از چالش‌های حرفه‌ای‌اش پرده برداشت؛ از «پشت‌پرده زشت» هالیوود و فشارهای احساسی بازیگری گرفته تا دلایلش برای ساخت پروژه‌های مستقل زن‌محور. جانسون که حالا بیش از هر زمان دیگری در مقام تهیه‌کننده و فیلمساز فعال است، می‌گوید با وجود سختی‌ها، «سینما هنوز برایم الهام‌بخش است.» داکوتا جانسون درباره «رابطه عشق و نفرت» با بازیگری و تهیه‌کنندگی و سروکار داشتن با «سرمایه‌گذاران مشکوک» گفت. فهرست بهترین فیلم های داکوتا جانسون در جشنواره بین‌المللی فیلم دریای سرخ در عربستان سعودی، ستاره Materialists درباره مسیر حرفه‌ای خود صحبت کرد و از ورودش به عرصه تهیه‌کنندگی و کارگردانی گفت. داکوتا جانسون که در بخش «گفت‌وگوی صمیمی با…» جشنواره فیلم دریای سرخ شرکت کرده بود، صادقانه درباره حرفه‌اش صحبت کرد؛ از پروژه‌هایی که به آن‌ها افتخار می‌کند گرفته تا انگیزه‌هایش برای ورود به تهیه‌کنندگی از طریق شرکت TeaTime Pictures. جانسون گفت که با برخی جنبه‌های شغلش ــ چه به‌عنوان بازیگر و چه به‌عنوان تهیه‌کننده ــ «رابطه عشق و نفرت» دارد؛ چون صنعت سرگرمی بخش‌های تاریک و «مشکوکی» دارد و او در مقام بازیگر مجبور است برای رسیدن به احساسات واقعی، «با خودش مبارزه کند»، چیزی که برایش «خسته‌کننده» است. او درباره سمت تاریک هالیوود که از زمان ورودش به تهیه‌کنندگی بیشتر با آن مواجه شده، صحبت کرد:« سرمایه‌گذارها گاهی واقعاً مشکوک‌اند. این قلب آدم را می‌شکند. هم برای تهیه‌کننده و هم برای بازیگر دردناک است. اما هردو (بازیگری و تهیه‌کنندگی) درعین‌حال به‌شدت رضایت‌بخش‌اند و من خوشحالم که می‌توانم هر دو را انجام بدهم.» او اضافه کرد که تهیه‌کنندگی را چالش‌برانگیزتر از بازیگری می‌داند، چون «در بازیگری انگار در یک حباب هستم، اما تهیه‌کنندگی یعنی دیدن پشت پرده، و پشت پرده واقعاً زشت است.» بااین‌حال گفت که هم از این واقعیت بدش می‌آید و هم دوستش دارد. وقتی از او پرسیدند چرا به سمت تهیه‌کنندگی رفته، توضیح داد:« از وقتی کار پدر و مادرم را می‌دیدم و اینکه چطور با فیلمسازها و تهیه‌کننده‌ها همکاری می‌کردند، همیشه می‌خواستم بخش بزرگ‌تری از یک پروژه باشم.» او گفت با پیشرفت حرفه‌ای‌اش لازم دید «پروژه‌های خودش را بسازد» و بخش‌هایی از خودش و هنر خود را کشف کند «که دیگران نمی‌دیدند.» شرکت TeaTime که جانسون همراه با بهترین دوستش رو دانلی اداره می‌کند، پشت فیلم‌های مستقل Splitsville (2025)، Daddio (2023)، Am I OK? (2022)، برنده جشنواره ساندنس Cha Cha Real Smooth (2022) و مستند The Disappearance of Shere Hite (2023) بوده است. جانسون گفت تمرکز شرکت روی «پروژه‌هایی عمدتاً زن‌محور و درباره تجربه انسانی» است:« می‌خواهم درباره زن‌ها و آدم‌هایی فیلم بسازم که نوعی تحول درونی یا بیرونی را تجربه می‌کنند.» این شرکت همچنین تهیه فیلم نخست او در مقام کارگردان به نام A Tree Is Blue را برعهده دارد که جِسیکا آلبا نیز در آن بازی می‌کند. جانسون، دختر بازیگران ملانی گریفیت و دان جانسون و نوهٔ افسانه سینما تیپی هدرن، گفت که «همیشه می‌خواستم بازیگر شوم» و «همیشه می‌خواستم کاری را انجام دهم که مادرم انجام می‌داد»، اما تجربه‌اش همیشه آسان نبوده. او اعتراف کرد که پروژه‌هایی را پذیرفته که «مناسبم نبودند.» او گفت:« الان یاد می‌گیرم چطور انتخاب‌های درست‌تری داشته باشم. در گذشته قطعاً قانع شدم کارهایی انجام بدهم که بعداً فهمیدم مناسب من نبودند. اما این هم بخشی از تجربه است و خوش‌شانس‌ام که این شغل را دارم.» در ادامه درباره فیلم The Peanut Butter Falcon (2019) گفت که یکی از «بهترین تجربه‌های حرفه‌ای‌» او بوده است:« در ساوانا، جورجیا فیلمبرداری می‌کردیم. من و زَک (گاتزاگن) و شایا لابوف هر روز تمام وقت کنار هم بودیم. مثل یک خانواده کوچک بودیم.» او گفت که ارتباط ویژه‌ای با گاتزاگن داشته و «زک انرژی ناب و خالصی آورد» و همکاری با او را «هدیه‌ای به زندگی‌» خود دانست. جانسون همچنین از تجربه همکاری با لوکا گوادانینو در A Bigger Splash (2015) و Suspiria (2018) گفت و اینکه او «بیش از هر کارگردان دیگری» او را «عمیقاً فهمیده» و اگر بتواند «تا همیشه با او کار می‌کند.» او روایت کرد که چگونه در ۲۴ سالگی در A Bigger Splash از حضور کنار تیلدا سوینتن و رالف فاینس هراسان شده بود، و این سوینتن بود که آرامش کرد:« تیلدا نشست و گفت “تو اینجایی چون قرار بوده اینجا باشی و از پسش برمیای.» درباره Suspiria گفت که «تجربه‌ای سخت» بود، چون تمرین‌های رقص بسیار سنگین بود و بیشتر رقص‌های فیلم را خودش انجام داد. او درباره مگی جیلنهال، کارگردان The Lost Daughter (2021) گفت:« نیرویی فوق‌العاده است. بسیار باهوش است و هوش هیجانی‌اش انگار از خودِ وجودش منتشر می‌شود.» جانسون گفت جیلنهال او را تشویق کرد «گوشه‌های نادیده‌ای از خودش» را کشف کند. «مگی خیلی آرام کارگردانی می‌کرد. می‌آمد و در گوشم چیزهایی می‌گفت و من می‌گفتم مطمئن نیستم منظورت را بفهمم، ولی امتحان می‌کنم!» (با خنده) در پایان، جانسون درباره سینمای نوپای عربستان و تلاش جشنواره برای حمایت از زنان فیلمساز خاورمیانه، آفریقا و آسیا گفت:« به‌شدت الهام گرفته‌ام… با زن‌های فوق‌العاده‌ای ملاقات کرده‌ام. واقعاً تحت تأثیر قرار گرفته‌ام. راستش بی‌کلامم.» او اضافه کرد:« در آمریکا اوضاع خیلی تلخ و ناامیدکننده است، اما در همین کمتر از ۲۴ ساعتی که اینجا بوده‌ام، ایمان تازه‌ای به سینما پیدا کرده‌ام.» آهنگ و عکس...