درمان گرما زدگی در خانه

گرمازدگی زمانی اتفاق می افتد که بدن شما بیش از حد گرم می شود. اگر گرمازدگی را درمان نکنید، می تواند منجر به گرمازدگی شدید شود. این زمانی اتفاق می افتد که دمای داخلی شما به حداقل 104 درجه فارنهایت برسد. گرمازدگی شدید بسیار جدی تر از گرمازدگی معمولی است. می تواند باعث شوک، نارسایی اندام ها یا آسیب مغزی شود. در موارد شدید، گرمازدگی می تواند شما را بکشد.

علت گرم شدن کف پا را می توانید در نودی بدانید.

علائم گرمازدگی و گرمازدگی

علائم گرمازدگی عبارتند از:

• گرفتگی عضلات
• عرق کردن شدید
• پوست رنگ پریده یا سرد
• ضعف و/یا سردرگمی
• سرگیجه
• سردرد
• حالت تهوع یا استفراغ
• ضربان قلب سریع
• ادرار تیره رنگ که نشان دهنده کم آبی بدن است

علاوه بر این علائم، علائم هشدار دهنده گرمازدگی نیز عبارتند از:

• تب 104 درجه فارنهایت یا بالاتر
• پوست برافروخته یا قرمز شده است
• عدم تعریق
• مشکل در تنفس
• غش کردن
• تشنج

علت گرمازدگی و گرمازدگی چیست؟

بیماری های مربوط به گرما زمانی رخ می دهند که بدن شما نتواند خود را خنک نگه دارد. با افزایش دما، بدن شما برای خنک ماندن عرق تولید می کند. در روزهای گرم و مرطوب، افزایش رطوبت هوا این روند را کند می کند. وقتی بدن شما نمی تواند خنک شود، دمای بدن شما افزایش می یابد و ممکن است بیمار شوید.

هوای گرم و ورزش از عوامل اصلی گرمازدگی و گرمازدگی هستند. در تنظیمات گرم، باید مراقب دمای بیرون باشید. شاخص گرما با دما یکسان نیست. دمای هوا را به همراه اثرات رطوبت اندازه گیری می کند. شاخص گرمای 90 درجه فارنهایت یا بالاتر نیاز به احتیاط شدید دارد. قرار گرفتن طولانی مدت در دمای بالا خطر ابتلا به بیماری های مرتبط با گرما را افزایش می دهد.

گرمازدگی و گرمازدگی چگونه تشخیص داده می شوند؟

اگر فردی علائم شناخته شده بیماری گرما را نشان می دهد، دمای بدن او را اندازه گیری کنید. 104 درجه فارنهایت یا بیشتر به این معنی است که آنها احتمالا دچار گرمازدگی شده اند. باید فوراً با 115 تماس بگیرید و مراقبت های پزشکی دریافت کنید.

راه های جلوگیری از گرمازدگی

کارهای زیادی وجود دارد که می توانید برای جلوگیری از بیماری های مرتبط با گرما انجام دهید. نوزادان، کودکان و افراد مسن نسبت به گرما حساس تر هستند و نیاز به توجه بیشتری دارند. همچنین اگر بیمار یا چاق هستید یا بیماری قلبی دارید در معرض خطر بیشتری قرار دارید. افرادی که بیرون از خانه یا در محیط های گرم کار می کنند نیز در معرض خطر گرمازدگی و گرمازدگی هستند.

وقتی دما و شاخص گرما بالاست بیرون نروید. در صورت امکان، در محیط های بسته و دارای تهویه مطبوع بمانید. اگر مجبورید بیرون بروید، اقدامات احتیاطی زیر را انجام دهید.

لباس های سبک، رنگ روشن و گشاد بپوشید.

با پوشیدن کلاه یا استفاده از چتر از خود در برابر نور خورشید محافظت کنید.

از کرم ضد آفتاب با فاکتور محافظت در برابر آفتاب (SPF) 15 یا بالاتر استفاده کنید.

در طول روز مقدار زیادی آب بنوشید. کم آبی و کمبود نمک باعث بیماری های مرتبط با گرما می شود. برخی از نوشیدنی های ورزشی می توانند به جبران نمک از دست رفته بدن در اثر تعریق کمک کنند. هر 15 تا 20 دقیقه آب یا مایعات دیگر بنوشید، حتی اگر احساس تشنگی نمی کنید. اگر ادرار شما شفاف است، احتمالاً به اندازه کافی مایعات می نوشید. ادرار تیره رنگ نشانه کم آبی بدن است.

از نوشیدنی های حاوی کافئین (مانند چای، قهوه و نوشابه) یا الکل خودداری کنید یا آن را محدود کنید.

فعالیت های خارج از منزل را برای ساعات خنک تر روز برنامه ریزی کنید – قبل از ساعت 10 صبح و بعد از 6 بعد از ظهر.

استراحت های مکرر از گرما و فعالیت های خارج از منزل داشته باشید.

هنگامی که هوا گرم است کودک را در ماشین خود رها نکنید. حتی اگر پنجره ها را باز کنید، گرمای شدید می تواند بسیار خطرناک باشد.

برخی داروها می توانند شما را در معرض خطر گرمازدگی قرار دهند. آنها بر نحوه واکنش بدن شما به گرما تأثیر می گذارند. اگر هر یک از این موارد را مصرف می کنید یا مشکل سلامتی مداوم دارید، با پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما در مدیریت گرما با شرایط خود کمک کنند. این داروها عبارتند از:

• آنتی بیوتیک ها
• داروهای آلرژی (آنتی هیستامین ها)
• برخی از داروهای مورد استفاده برای کنترل فشار خون، کلسترول و بیماری های قلبی (بتابلوکرها و منقبض کننده های عروق)
• برخی از داروهایی که مشکلات سلامت روان را درمان می کنند (داروهای ضد افسردگی و ضد روان پریشی)
• داروهای تشنج (ضد تشنج)
• قرص های آب (ادرار آور)
• ملین ها
• چند قرص لاغری
• داروهای آکنه تجویزی
• مواد مخدر غیرقانونی مانند کوکائین (آمفتامین)
• درمان گرمازدگی و گرمازدگی

درمان گرمازدگی

اگر شما یا شخص دیگری دچار گرمازدگی شده اید، علائم را به روش های زیر درمان کنید.

به سرعت از حرارت خارج شده و در یک مکان خنک یا حداقل در سایه قرار بگیرید.

دراز بکشید و پاهای خود را بالا بیاورید تا خون به قلب شما جریان یابد.

هر لباس تنگ یا اضافی را در بیاورید.

حوله های خنک را روی پوست خود بمالید یا یک حمام خنک بگیرید. این به تنظیم و کاهش دمای داخلی بدن شما کمک می کند.

مایعات مانند آب یا نوشیدنی ورزشی بنوشید. آنها را نجوید، بلکه جرعه جرعه بنوشید.

علائم بهبود نمی یابند یا بعد از 30 دقیقه درمان اولیه همچنان تب 102 درجه فارنهایت دارند.

فرد دچار شوک می شود، غش می کند یا تشنج می کند.

فرد نفس نمی کشد. همچنین باید فوراً CPR را شروع کنید تا آنها را احیا کنید.