پیتر گرین، بازیگر آمریکایی و چهره شناختهشده نقشهای منفی در سینمای دهه ۹۰، که با فیلمهایی چون «پالپ فیکشن» و «ماسک» به شهرت رسید، در ۶۰سالگی در آپارتمانش در نیویورک درگذشت؛ پلیس اعلام کرده است نشانهای از وقوع جرم در این حادثه وجود ندارد.
پیتر گرین، بازیگر شناختهشده فیلمهای «پالپ فیکشن» و «ماسک»، در سن ۶۰ سالگی درگذشت.
کارنامه کوئنتین تارانتینو؛ از بدترین تا بهترین فیلم
به گفته مدیر برنامههایش، پیکر این بازیگر روز جمعه در آپارتمانش در شهر نیویورک پیدا شد. علت مرگ او اعلام نشده است. پلیس نیویورک نیز به روزنامه نیویورکپست گفته است که نشانهای از وقوع جرم در این ماجرا مشاهده نشده است.
گرین در طول دوران حرفهای خود بهویژه برای ایفای نقش شخصیتهای منفی تحسین شد؛ از جمله بازی در نقش «زد»، نگهبان امنیتی متجاوز در فیلم «پالپ فیکشن» ساخته کوئنتین تارانتینو در سال ۱۹۹۴، و نقش «دوریان» در فیلم «ماسک» با بازی جیم کری که همان سال اکران شد.
گرگ ادواردز، مدیر برنامههای او، در گفتوگو با شبکه NBC News گفت: «هیچکس مثل پیتر نقش آدمهای بد را بازی نمیکرد. اما او روی دیگری هم داشت که بیشتر مردم هرگز ندیدند؛ قلبی به بزرگی طلا.»
او افزود: «پیتر آدم فوقالعادهای بود؛ واقعاً یکی از بازیگران بزرگ نسل ما. قلبش به بزرگیِ ممکن بود. دلم برایش تنگ خواهد شد. او یک دوست بزرگ بود.»
پیتر گرین در سال ۱۹۹۴ برای بازی در فیلم «Clean, Shaven» به کارگردانی لاج کریگان ــ که در آن نقش مردی مبتلا به اسکیزوفرنی را ایفا میکرد ــ جایزه بهترین بازیگر جشنواره فیلم تائورمینا را از آن خود کرد.
او پس از این موفقیت، در فیلمهای متعددی ایفای نقش کرد؛ از جمله «مظنونین همیشگی»، «تحت محاصره ۲» و «روز تمرین» در کنار دنزل واشنگتن.
از دیگر آثار او میتوان به فیلم اکشن «Judgment Night»، تریلر «The Rich Man’s Wife» با بازی هلی بری، «Blue Streak» و کمدی-اکشن «The Bounty Hunter» با بازی جنیفر انیستون اشاره کرد.
پیتر گرین که در مونتکلرِ ایالت نیوجرسی متولد شده بود، یک خواهر و یک برادر از خود به جا گذاشته است.
او در مصاحبهای نادر در سال ۲۰۱۱ اعتراف کرد که در ابتدا نقش خود در «پالپ فیکشن» را به دلیل محتوای فیلمنامه نپذیرفته بود. گرین در برنامه «The Sissy Gamache Show» گفت: «وقتی فیلمنامه را گرفتم، واقعاً ناامید شدم. شیوه نگارش آن اصلاً مطابق سلیقه من نبود.»
او ادامه داد: «اگر فیلم Deliverance را دیده باشید، میدانید که آن شخصیتی که با ند بیتی آن رفتار را داشت، دیگر هرگز دیده نشد؛ برای همین فکر نمیکردم این نقش، حرکت خوبی برای مسیر حرفهای من باشد.»
با این حال، کوئنتین تارانتینو به تلاش خود برای جلب رضایت گرین ادامه داد و در نهایت به او اجازه داد صحنه موردنظر را مطابق نظر خودش تغییر دهد؛ تصمیمی که به یکی از بهیادماندنیترین نقشهای منفی سینمای دهه ۹۰ انجامید.