
طبق یک قانون نوشته، 90 دقیقه یا همان یک ساعتونیم تبدیل شده به زمان استاندارد یک فیلم 1یی. تهیهکنندگان طی سالها آزمونوخطا میدانستند که یک فیلم میتواند 90 دقیقه در اوج باشد و بعد از آن ممکن است بیننده را در سالنهای سینما دچار خستگی و فرسودگی کند.
طبعا در این بین فیلمهای 1تری هم وجود داشت که اکثرا «فیلم هنری» محسوب میشدند و به ندرت فیلمی طولانی مثل «خوب، بد، زشت» یا «برباد رفته» میتوانست هم نظر منتقدان را جلب کند و هم 1گر را چند ساعت روی صندلیاش میخکوب نگه دارد.
حالا این قاعده چندسالی است بههم ریخته. بعد از مد شدن فیلمهای دنبالهدار و ابرقهرمانی و البته بهبود فوقالعاده تکنولوژیهای ضبط و پخش فیلم، حالا تهیهکنندهها نگران ریزش مخاطب نیستند و بیپروا آثار بالای دو ساعت را راهی اکران میکنند و آنقدر به محصولاتشان اطمینان 1 که میدانند مخاطبی که به فیلمهای یک دقیقهای اینستاگرامی و تیکتاکی عادت کرده، حاضر است چند ده دقیقه از وقتش را در سالن جادویی سینما سپری کند.
نوشته فیلم های طولانی 1 سینما که 1 تماشا دارند اولین بار در فیلیموشات. پدیدار شد.
برچسب:
نویسنده: خنجی