جان لنون به زبان ترکی

نگاهی به موسیقی سریال ترند این روزها؛ پلوریبوس جان لنون به زبان ترکی نسیم قاضی‌زاده به‌روزرسانی: ۱۸ آذر ۱۴۰۴ موسیقی سریال‌هایی که به نوعی آخرالزمانی‌اند اغلب صدایی آشنا دارند، صداهای الکترونیک، کشدار و زنگ‌داری که خبر از آشفتگی اوضاع و در عین حال پایانی نزدیک می‌دهند. وقتی می‌گوییم آخرالزمانی، ممکن است اولین تصویری که به ذهن می‌رسد، تصویر زامبی‌هایی باشد که با صورت‌های ناخوشایند به دنبال آدم‌ها هستند تا آن‌ها را از بین ببرند. اما راستش پلوریبوس که سریال ترند این روزهاست، در این فضا نیست. آخرالزمانی هست، تکان‌دهنده هست، در نمایش کلافگی و استیصال انسان موفق است و با این وجود زامبی ندارد! کره زمین هم منفجر نشده است، آدم فضایی‌ها هم حمله نکرده‌اند. بیش از این نمی‌خواهم داستان سریال را برایتان اسپویل کنم، چون هیجانش هرچقدر بیشتر باقی بماند تا خودتان تجربه‌اش کنید، بهتر است. فقط همین را بگویم که داستان در عصر حاضر و در همین حال و هوایی‌ست که ما زندگی می‌کنیم، در همین روزها، با همین مدرنیته و تجهیزات و امکانات. سریال پلوریبوس؛ معرفی، نقد و بررسی وینس گیلیگان، کارگردان “برکینگ بد” که در خلق جهان‌های متفاوت ید طولایی دارد، پلوریبوس را ساخته است. موسیقی‌اش را هم به همان آهنگساز “برکینگ بد” و “بهتر است با ساول تماس بگیری” سفارش داده. دیو پورتر، آهنگساز برنده جایزه امی هم با علاقه وافر این پیشنهاد را پذیرفته و  موسیقی سریال ترند این روزها را ساخته. موسیقی پلوریبوس پر است از قطعات موسیقی آهنگسازان و خوانندگان مختلف، از پاپ گرفته تا موسیقی کلاسیک، از کریستیینا آگیلریا گرفته تا گروه داخابراکهای اوکراینی. تا آنجا که تیتراژ پایانی اپیزود دوم، بازخوانی آهنگ «هیچ‌کس به من نگفت» جان لنون توسط خواننده‌ی ترک، مراد اوگین، به عنوان آهنگ پایانی است. میلان رکوردز اولین قطعه از موسیقی این سریال را  منتشر کرد. فضای موسیقی پلوریبوس فضایی‌ست که تماشاگر را برای تفکر عمیق آماده می‌کند و از این حیث، بسیار ارزشمند است. نکته بسیار جالب در موسیقی این سریال که تم داستانی آن تمی‌ست جهانی و بین‌فرهنگی، این است که تهیه کننده یک نفر را ویژه مسئول یافتن قطعات موسیقی  ملل مختلف برای پایان هر اپیزود در نظر گرفته است. برای این پروژه، توماس گولوبیچ وظیفه داشت مجموعه‌ای از کاورها و آهنگ‌های بین فرهنگی اجرا شده توسط هنرمندانی از سراسر جهان را تهیه کند که هر آهنگ به عنوان تم‌های تیتراژ پایانی اپیزودهای مجزا عمل می‌کند. پس از انتشار اولین اپیزود از پلوریبوس،  مجموعه‌ای از تک‌آهنگ‌های جداگانه برای آهنگ‌های معروف دنیا و همچنین دو آلبوم موسیقی متن از دیو پورتر منتشر شد. وینس گیلیگان که یکی از آن کارگردانانی‌ست که جماعتی همیشه منتظرند تا اثر بعدی‌اش پخش شود،  در مورد موسیقی آخرین سریالش می‌گوید: «دیو پورتر و توماس گولوبیچ که نزدیک به دو دهه با آنها همکاری داشته‌ام، همچنان مرا شگفت‌زده و خوشحال می‌کنند. هنر آنها هر سال بیشتر می‌شود، همانطور که اشتیاقشان بیشتر می‌شود. نمی‌توانم تصور کنم که بدون آنها کایر را بسازم. وقتی شروع به صحبت در مورد پلوریبوس کردیم، می‌دانستیم که فراگیری آن، جهانی خواهد بود. اما چگونه می‌توانستیم این را از نظر موسیقیایی بیان کنیم؟ اپل تی‌وی، ما را تشویق کرد که نسبت به قبل، تغییرات بزرگتری را تجربه کنیم. برای اولین بار، دیو توانست آهنگ‌هایش را توسط یک ارکستر سمفونیک و گروه کر کامل اجرا کند و توماس توانست آهنگ‌هایی را به هنرمندانی از سراسر جهان سفارش دهد. برای ما این پیشرفت قابل توجهی بود، اینکه قطعاتی ویژه برای ما ساخته شود نه اینکه فقط از کارهای قبلی استفاده کنیم. از اپل و سخاوتو که برای موسیقی به خرج داد و  از تلاش‌های دیو و توماس در این فصل بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم. این ممکن است بهترین کار آنها تا به امروز باشد و من مشتاق شنیدن آن هستم.” دیو پورتر، آهنگساز، هم در گفت‌وگویی جداگانه در مورد موسیقی متن این سریال می‌گوید: “من بسیار خوش شانس بوده‌ام که در تمام پروژه‌های باورنکردنی وینس گیلیگان با او همکاری داشته‌ام، اما پلوریبوس از این نظر خاص است که برای اولین بار پس از سریال برکینگ بد، به ما فرصت خلق یک دنیای کاملاً جدید برای کشف داده شد. برای من، این یک فرصت هیجان‌انگیز بود تا تمام آموخته‌هایمان را از همکاری با یکدیگر به مرحله اجرا برسانیم و یک چشم‌انداز موسیقی کاملاً جدید خلق کنیم که منحصر به پلوریبوس باشد.” توماس گولوبیچ، سرپرست موسیقی نیز درباره آهنگ‌های ویژه این مجموعه می‌گوید: “ایده ما برای پایان هر قسمت از پلوریبوس، خلق کاورهای بین‌المللی از آهنگ‌های پاپ شناخته‌شده بود. وقتی مفاهیم این مجموعه را بررسی کردیم، من و اولیویا اشلیچینگ، هماهنگ‌کننده موسیقی، با برخی از هنرمندان غیرانگلیسی زبان مورد علاقه‌مان تماس گرفتیم و از آنها دعوت به همکاری کردیم. قطعاتشان واقعا  بسیار منحصر به فرد و الهام‌بخش  بود بسیار خوشحالیم و مشتاقیم که مخاطبانمان این قطعات را در هر قسمت کشف کنند.” در نهایت، مراد اوگین درباره طرح جلدش می‌گوید: «به عنوان بچه‌ای که در اواخر دهه ۸۰ پوسترهای بیتلز را روی دیوارهایش داشتم، هرگز تصور نمی‌کردم که روزی به لطف توماس گولوبیچ، آهنگی از جان لنون را به زبان ترکی بخوانم و آن را در برنامه وینس گیلیگان بشنوم. ترجمه اشعار قهرمان دوران کودکی‌ام به ترکی مسئولیت بزرگی بود و خوشحالم که سازهای قومی کشورم را به آهنگ “هیچ‌کس به من نگفت” اضافه کردم. فکر می‌کنم زندگی در واقع همان چیزی است که برای ما اتفاق می‌افتد در حالی که مشغول برنامه‌ریزی‌های دیگر هستیم، همانطور که جان زمانی گفته بود.”